Ebu Zer Vedası!..


Bırak, Kimi zaman çırpınsın kalbimiz,

Son nefeslerini veren yavru bir kuş gibi,

Düşlerimizin ellerinde...

Kaf dağından daha yakın, daha hayalci,

Daha ütopik olsun masallarımız...

Anlaşılmasın modern çağda

Biriktirdiğimiz sevgi ve özlemlerimiz...

Bırak Kimi zaman biz bize anlamayalım bizi...

Garip kalmış bir Ebu Zer Vedası istiyor şimdi dünya.

İnat ediyor garip kalmış hayatları anlamamakla...

Ağlasak kim anlar gözyaşlarımızı

Kuruyan nice hasletlerimize döktürdüğümüzü.

Çölleşmesin diye yüreklerimiz

Hüzünden de, gözyaşından da, ölümden de inadına vazgeçmediğimizi...

Ve bir ömür boyu susmakla, konuşmak/yazmakla, yazmamak arasında verdiğimiz çetin mücadeleleri...

Ve Kalem de kalemsizliği de, öyle derinden boyun büküşümüzü... Vesselam

Fi Emanillah.

NOT: Bu yazı yakın bir dostumun yazısından istifade edilmiştir. 

yasinovut@gmail.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
27Şub
20Şub

Aynalar benimde yolumu kesti.!

13Şub

Güç ve İmtihan.!

06Şub

Müslüman, hayra delalet eder.!

30Oca

Güzel insanlar nerede.!