Zamanın sancıları


Sığamadım ne hayata,
Ne hayatımdaki insanların hayatına..
Hep bir ayağım eşiğin içinde, bir ayağım dışında..
Hep eğreti kaldım bu hayatta..
Ne kızıyorum, ne güceniyorum kimseye..
Demek ki yazgı böyle..
Ama işte,
İnsan yinede sığmak, sığınmak istiyor istemsizce..
Hep fazla geldim birilerine..
Bazen de kendime..
En çok da şu koca yeryüzüne,
Sığamıyorum nedense..
Çocukken de böyleydi hep,
Oyun kurulur ama ben hep beklerdim bir kenarda,
Girmek için çıkmasını birilerinin..
Geç kalırdım her şeye..
Şimdi yaşamaya geç kaldığım gibi işte..
Küçük hesaplarım olmadı hiç hayatta;
Ne kimsenin mutluluğunda kaldı gözüm,
Ne de kendi mutluluklarımı
Herkesin gözüne sokarcasına yaşadım.
Belki ayıramadım insanlarda,
Niyetin iyisini ve kötüsünü..
Ama iyiye iyi olmakla beraber,
Kötüye karşı, kötü olmadım.
Hayatın beni zorladığı zamanlarda,
Bir köşe bulup çekildim bir kenara..
Ve düşündüm uzun uzun,
Adına tecrübe diyerek dersimi aldım.
Hatalarımda olmuştur elbet,
Ve istemeden de olsa kırdıklarım,
Ama kabahatlerim büyük 
Olmamıştır özürlerimden,
Şimdi bakıyorumda
Arkamda bıraktığım zamana..
Yarısını dışıma gülerek yaşamışım,
Diğer yarısı hüzünlerim..
Yani kendi içimde yaşadıklarım....

mstf44mevlana@gmail.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
13Mar

Zamanın Sancıları 2

06Mar

Zamanın sancıları

27Şub

Cemreler Düşerken

20Şub

Yerli yersiz cümleler 7

13Şub

Gençliğe Sesleniş