Kök salmak mı savrulmak mı?


Savrulmak; dağılmak, saçılmaktır ki, hafif olmayı gerektirir. Sap/saman, çör/çöp misali… 

İnsan hafif olmaya görsün; aleyhine işler, ucuzlatır, kıymetsiz kılar, zavallı yapar onu. Savrulur, dağılır; bilemediği, öngöremediği, tahmin edemediği yere, ne oluyor diyemeden, düşünme anı dahi bulamadan savrulur. Sap/saman, çör/çöp misali… Bir esen yelde; başıboş, deli divane, yönsüz, kontrolsüz savrulur. 

Hafif olmayacaksınız… 

Değer, inanç, ilke, ahlak ve davanız olacak; kök salıp ağırlaşacaksınız. Lodos ancak kımıldatabilecek, en maksimumu yer değiştireceksiniz. Çünkü ağır olanlar savrulmazlar, savrulamazlar. Güç yetmez onlara. Taş gibidir, ağırdır onlar. Kişilik, vakar, ilke, dava, ağırlaştırmıştır onları. Kıymet biçmiştir. Pazarlık sunamaz, üzerinden hesap yapamazsınız.  Buna ne cüret ne de yürek yetirebilirsiniz.  

Ağır bir kaya misali; güçlüdür, yüklüdür onlar. Davayla yüklüdür. Ezilmesi ancak kendi yüküyle olur, onu da kutsal saymıştır zaten. 

Kısacası yaşam hafif ve ağır olma arasında tercih sunar, rol biçer size. Bu da yaşamdaki yerinizi, duruşunuzu, kimliğinizi belirler. “Hayatta öyle seçimler yap ki kazandığın şeyler kaybettiklerine değsin” der Che Guevara.

Duruşunuz ne kadar hafif, Anadolu insanının tabiriyle “yelincek” ise tanımınız da o kadar yelincek, ne denli ağırsanız tanımınız da o denli ağırlaşıyor.   Ya savruluyor sap/saman, çör/çöp misali ya da sapa sağlam kalıyor. İçi cevher yükü taş misali. 

Rabbimiz, bize direnme gücü ver, ayaklarımızı sağlam tut, inkârcılara karşı bize yardım et. Amin. Bakara/250

ahmetkeskin

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
18Oca

Hak ve Helak

04Oca

Kuşku

22Ara

Kök salmak mı savrulmak mı?

09Ara

Uygar ve Özgür (!)

19Kas